Ook mensen die samenleven gaan uit elkaar.

Dit levert een andere situatie op dan bij gehuwden en geregistreerde partners. Hoewel er niet altijd direct bij stilgestaan wordt is het ook voor deze groep mensen verstandig om de zaken goed te regelen.

1. Bij het einde van een relatie is er geen alimentatieplicht jegens elkaar, tenzij daarover iets geregeld in het samenlevingscontract.
2. Er is geen sprake van een gemeenschap van goederen die vergelijkbaar is met de huwelijksgemeenschap. Iedere partner blijft zelf rechthebbende en bestuursbevoegd wat betreft de goederen die hij voor het samenwonen bezat, dan wel tijdens het samenwonen verwerft, tenzij anders overeengekomen. Bijvoorbeeld door een samenlevingscontract, dan wel dat aangetoond kan worden dat iedere partij een financiële bijdrage heeft geleverd aan een goed. In beginsel is er dan sprake van een vergoedingsplicht van de ene naar de andere partij.
3. De Wet Verevening Pensioenrechten bij Scheiding (WVPS) geldt niet.
4. Het einde van de samenleving is vormvrij, tenzij in het samenlevingscontract anders is bepaald.
5. Ouders met gezamenlijk gezag hebben na het beeindigen van hun samenleving ook de verplichting een oudersschapsplan op te stellen t.b.v. hun minderjarige kinderen. Tevens zal er een draagkrachtberekening gemaakt moeten worden om de kinderalimentatie vast te kunnen stellen.
6. Op het moment dat partijen gezamenlijk eigenaar zijn van hun woning dan kan dit betekenen dat er bij een (positieve dan wel negatieve) overwaarde een vergoedingsverplichting bestaat van de partij die voornemens is om in deze woning te blijven wonen na het beindigen van de relatie aan de partij die de woning gaat verlaten.

Om te voorkomen dat er zaken over het hoofd gezien worden, dan wel dat achteraf blijkt dat er financieel niet goed is afgerekend met elkaar is het altijd verstandig om hiervoor deskundigheid in huis te halen.

Ook voor hen geldt dat het maken van een zorgplan (ouderschapsplan) voor de kinderen wettelijk verplicht is gesteld. Het niet (laten) opstellen van een dergelijk plan kan bij toekomstige problemen nare gevolgen hebben. Te denken valt aan een situatie waarbij er alsnog verplicht wordt om een zorgplan te maken voor de kinderen in een situatie waarbij er al problemen zijn en dus de communicatie al verstoord is. Dan is het zeer lastig dan wel haast onmogelijk om goede afspraken te maken. Dit kan voorkomen worden door op het moment van uit elkaar gaan al een zorgplan te maken.

Lees ook verder: APK voor oudersschapsplan.

Om alleen al een goede draagkrachtberekening te maken, teneinde de eventuele kinderalimentatie vast te stellen heb je deze expertise nodig. Vaak genoeg blijkt achteraf dat er te veel, dan wel te weinig is betaald, hetgeen tot de nodige spanningen kan leiden tussen ouders. Juist om te voorkomen dat hierdoor extra ruis op de lijn komt moet je dit te allen tijde zien te voorkomen. Om nog maar niet te spreken over het feit dat, mocht er wellicht te weinig zijn betaald over een bepaalde periode, dit alsnog te gaan verrekenen!

Als sluitstuk op de overeenkomst die partijen laten opmaken (met alle financiële afspraken) en wellicht het ouderschapsplan is het zeer verstandig om dit in een akte te laten opnemen bij de notaris. Wat je hiermee bereikt is dat het een executoriale titel krijgt. Dit betekent niets anders dan dat afspraken afgedwongen kunnen worden bij het niet naleven hiervan. Een voorbeeld is bijvoorbeeld het niet (tijdig) betalen van de kinderalimentatie door de alimentatieplichtige.